Οι νεφροί αποτελούν την κύρια οδό αποβολής άχρηστων προϊόντων του μεταβολισμού, όπως ουρία, ουρικό οξύ ή κρεατινίνη, μεταξύ άλλων, αλλά και των φαρμάκων. Έχουν ενεργή συμμετοχή στο ενδοκρινικό σύστημα, παράγοντας διάφορες απαραίτητες για τον οργανισμό ορμόνες. Συνεπώς, σε περιπτώσεις δυσλειτουργίας των νεφρών, διαταράσσονται όλες οι λειτουργίες του οργανισμού και προκαλούνται μεταξύ άλλων διαταραχές στην ομοιόσταση ουσιών όπως το νάτριο, το ασβέστιο, το κάλιο και το φώσφορο. Το νεφρωσικό σύνδρομο, η χρόνια νεφρική ανεπάρκεια και η οξεία νεφρική ανεπάρκεια, είναι οι τρείς πιο συνήθεις νεφρολογικές παθήσεις. Το νεφρωσικό σύνδρομο απαιτεί το διαιτολόγιο των ασθενών να έχει σχεδιασμό τέτοιο ώστε ο ασθενής να λαμβάνει πρωτεΐνη 0,8-1γρ. ανά κιλό σωματικού βάρους. Πηγή της πρωτεΐνης πρέπει να είναι τροφές υψηλής βιολογικής αξίας όπως: ζωικής προέλευσης πρωτεΐνες, πρωτεΐνες που προέρχονται από ψάρι ή συγκεκριμένους συνδυασμούς φυτικών τροφών, όπως ρύζι με όσπρια. Η χρόνια νεφρική ανεπάρκεια (ΧΝΑ) απαιτεί το διαιτολόγιο των ασθενών να δίνει προτεραιότητα στην πρόσληψη επαρκούς ποσότητας πρωτεΐνης, θερμίδων, μετάλλων, βιταμινών, αυξημένες ποσότητες ασβεστίου αλλά μειωμένες ποσότητες φωσφόρου, και ανάλογα με την περίπτωση του ασθενούς, ελεγχόμενη πρόσληψη καλίου. Πηγή φωσφόρου είναι: γαλακτοκομικά προϊόντα, παγωτά, ξηροί καρποί, όσπρια, αναψυκτικά, μπύρα και σοκολάτα. Πηγή καλίου είναι: μπανάνες, πατάτες, πορτοκάλια, αποξηραμένα φρούτα, σοκολάτες, γαλακτοκομικά, κρέας, πουλερικά, ψάρια και όσπρια. Λόγω του ότι κάποιες τροφές μπορεί να είναι πλούσιες σε ασβεστίου, φώσφορο ή κάλιο και αντίστροφα, ο θεράπων ιατρός σε συνεργασία με τον διαιτολόγο πρέπει να ελέγχει την κατανάλωση αυτών και ίσως να συστήσει συμπληρώματα ασβεστίου και βιταμίνης D. Η οξεία νεφρική ανεπάρκεια (ΟΝΑ) απαιτεί παρόμοιες διατροφικές συστάσεις με την περίπτωση της χρόνιας νεφρικής ανεπάρκειας, αλλά να θέτουν σαν βασικό στόχο τη διατήρηση και την κάλυψη των πρωτεϊνικών αποθεμάτων, διότι η νόσος συνήθως είναι καταβολική.